Enn á ný hefur eiturlyfjaúlfurinn rekið upp gól á Akureyri. Hljóð hans nísta gegnum merg og bein og fólk er felmtri slegið. Skepna þessi lætur á sér kræla öðru hverju en liggur í dvala þess á milli. Nú verður væntanlega stormur í vatnsglasi um stund en glasið er fljótt að tæmast. Þegar ekki fréttist af vopnaburði, ofbeldi eða óvenju ungum fíklum er allt talið í góðu lagi í neysluheiminum.
Fjölmiðlar eru gjarnan uppteknari af afleiðingum neyslu og fíknsjúkdóma heldur en rót vandans. Þannig birti minn kæri Moggi frétt í fimmtudagsblaðinu um skemmdarverk á jólaperum í kirkjutröppunum á Akureyri. Æ, þetta hljómar nú kunnuglega en vissulega lágu óvenju margar perur í valnum og atburðurinn nógu stór til að teljast frétt. Í framhjáhlaupi var sagt frá því að tveir ölvaðir unglingar, 15 og 16 ára, hefðu verið gripnir við þessi skemmdarverk um þrjúleytið aðfaranótt miðvikudags.
Hægan, hægan. Fimmtán og sextán ára börn dauðadrukkin aðfaranótt miðvikudags! Er ekki að minnsta kosti 18 ára ábyrgð á börnunum okkar eða hef ég gleymt að lesa smáa letrið? Eða ætla foreldrar og forráðamenn að varpa ábyrgðinni yfir á skólana, sveitarfélagið, ríkið eða aðra aðila sem eiga víst að bjarga öllu þegar í óefni er komið?
Meðan íslensk ungmenni ganga sjálfala, fá ekki aðhald, þurfa ekki að fara eftir reglum og geta djammað og djúsað í friði langt undir lögaldri þá munum við ekki koma neinum böndum á eiturlyfjaúlfinn. Hann mun auðveldlega leysast úr læðingi og drepa sig úr dróma. Hryggilegt en satt.
Bloggfærslu sendi ég